ต้องอยู่ให้เป็น ในวันที่องค์กรถูกตั้งคำถาม

หลายคนบอกว่า หากเห็นบ้านที่เราอยู่ไม่สะอาด เราต้องช่วยกันปัดกวาด กำจัดสิ่งแปลกปลอมออกไป เพื่อให้องค์กรกลับมาสะอาดสง่างามอีกครั้ง

แต่ในความเป็นจริงของ “ตำรวจชั้นผู้น้อย” ตัวเล็กๆ อย่างเรา การพยายามงัดไม้ซุงตัวคนเดียว ผลลัพธ์ที่ได้มีเพียงความเหนื่อยล้า และการสร้างศัตรูโดยไม่ตั้งใจ

ในโลกของความเป็นจริง ร.ต.อ.หญิง ศิราณี บัวพันธ์ พนักงานสอบสวนดีเด่นของสถานีตำรวจภูธรวชิรบารมี จังหวัดพิจิตรมองว่า  เราไม่ใช่ซุปเปอร์ฮีโร่จากไหน เรา คือ คนธรรมดาที่มีภาระหน้าที่ มีครอบครัวที่ต้องดูแล

ไม่มีเกราะกำบังใดๆ มาปกป้อง หากเพลี่ยงพล้ำ

“การที่ภาพลักษณ์ขององค์กรดูเปราะบางในสายตาประชาชน ส่วนหนึ่งอาจมาจากผลประโยชน์ที่ทับซ้อนของระดับนโยบาย เกินกำลังที่ฟันเฟืองตัวเล็กๆ อย่างเราจะไปขับเคลื่อนหรือแก้ไขได้ทั้งหมด”

“รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี” เธอไม่ได้หมายถึงการเห็นแก่ตัว แต่หมายถึงการรู้จักประมาณกำลังของตัวเอง

ถามว่าเสียใจไหมที่เห็นคนมององค์กรในแง่ลบ เจ้าตัวยอมรับแน่นอนว่า เสียใจ แต่การจมอยู่กับความทุกข์ที่แก้ไขไม่ได้นั้น รังแต่จะ “บั่นทอน” พลังใจในการทำงาน

สิ่งที่ดีที่สุดที่ทำได้ในตอนนี้ คือ การเลือกที่จะ “ปล่อยวาง” ในสิ่งที่อยู่เหนือการควบคุม

หน้าที่ของเราคือ

ทำตัวเองให้ดี: เป็นตำรวจที่ดีในขอบเขตที่เรารับผิดชอบ

รักษาความสุขในใจ: ใช้ชีวิตในแต่ละวันให้มีความหมายและมีความสุข

แม้เราจะเปลี่ยนแม่น้ำทั้งสายไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะเป็น “หยดน้ำที่สะอาด” ในตำแหน่งหน้าที่ของเราได้

อย่าลืมว่าเบื้องหลังเครื่องแบบ เราก็คือคน ธรรมดาคนหนึ่ง

การมีชีวิตที่ดี มีความสุขในทุกวัน คือ สิ่งที่สำคัญไม่แพ้อุดมการณ์ใดๆ