สะท้อนเรื่องราวความจริงที่เกิดขึ้น
เมื่อต้นตาลของ ด.ต.วิชัย สุริยุทธ ถูกโค่นด้วยความอัปยศ
วันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์ นักข่าวนักเขียนสารคดีมากฝีมือโพสต์เฟซบุ๊ก “Vanchai Tantivitayapitak” ของตัวเองระบายความรู้สึก
เจ้าตัวเคยไปสัมภาษณ์ “นายดาบวิชัย” เมื่อสามสิบปีก่อนแห่งอำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ ในฐานะ “คนบ้าผู้ปลูกต้นตาล” สามล้านต้นริมถนน โดยไม่มีใครบังคับตลอดยี่สิบกว่าปี
ทำให้ศรีสะเกษเป็นจังหวัดที่มีถนนร่มรื่นแห่งหนึ่งของประเทศ และตั้งชื่อถนนว่า “ถนนต้นตาลดาบวิชัย”
ปรากฏ มีโครงการของทางการได้ขยายถนน “ด้วยการตัดต้นตาล” บริเวณถนน ปรางกู่ – อุทุมพรพิสัย ตามโครงการของแขวงทางหลวงชนบทศรีสะเกษ ถนนสาย ตำบลตูม – อำเภอปรางค์กู่
“ไม่รู้เป็นความปัญญาอ่อนขั้นไหนของหน่วยราชการ” เขาสะบัดอารมณ์ขุ่นมัวลงในกระดานไซเบอร์
บอกว่า ต้นตาลเป็นต้นไม้ที่เติบโตช้ามากๆ กว่าจะปลูกได้สูงใหญ่ขนาดนี้ต้องใช้เวลาสามสิบถึงสี่สิบปี และความบ้าระดับไหนของ “นายดาบวิชัย” ที่ “ประหลาด” ในสายตาชาวบ้าน ด้วยการเที่ยวได้ขนถุงเมล็ดพืชหรือกล้าไม้ไปปลูกตามริมถนน
ตลอดจนตามพื้นที่สาธารณะอยู่คนเดียวเป็นประจำ
ปลูกทุกวันเช้าเย็นมายาวนาน จนคนแถวนั้นเรียก “นายดาบผีบ้า”
ต้นไม้ที่โตขึ้นด้วยสองมือของ “นายดาบวิชัย” นอกจากจะมีร่มเงาอยู่แนวถนนสายหลักนี้แล้วก็อยู่บนถนนอื่นๆ ทั่วอำเภอปรางค์กู่ รวมทั้งตามวัด โรงเรียน ที่ว่าการอำเภอ สถานที่สาธารณะต่างๆ เป็นเวลานาน
แต่หน่วยราชการใช้เวลาไม่กี่นาทีโค่นสิ่งที่ “ดาบวิชัย” ทำมาตลอดชีวิต
“ผมไปเยี่ยมดาบวิชัย ก่อนจะเสียชีวิตไม่นานที่บ้าน ท่านยังพูดถึงการปลูกต้นตาล”
หากท่านยังมีชีวิตอยู่และทราบข่าวนี้
น้ำตาของท่านคงไหลนองจนหมดสิ้น