แวะเวียนเข้าไปอาจเพจของ พ.ต.ท.สุริยา แป้นเกิด นายตำรวจมือสอบสวนนักคิดนักเขียนคนดัง

เจ้าตัวออกมารณรงค์ ห้ามใช้ทรัพย์สินราชการไปในภารกิจส่วนตัว ควบคู่กับ ห้ามใช้ทรัพย์สินส่วนตัวกับภารกิจของราชการ

ระบายความรู้สึกสะท้อนโลกความเป็นจริงในอาชีพตำรวจ

ยกตัวอย่างเช่น ชาวบ้านจะมาแจ้งความที่โรงพัก ต้องห้ามนั่งเก้าอี้ ให้ยืนหรือนั่งพื้น เพราะเก้าอี้ในห้องสอบสวน

พวกผมซื้อกันเอง”

เมื่อชาวบ้านแจ้งความ ตำรวจจะเขียนด้วยมือ ไม่ใช้คอมพิวเตอร์และปริ้นเตอร์ เพราะคอมพิวเตอร์และปริ้นเตอร์ เป็นของส่วนตัวที่กู้สหกรณ์ซื้อมาเอง

ชาวบ้านรอหน่อยนะ อาจจะเขียนช้า

ขณะที่ อัยการ ศาล ต้องทำใจอ่านสำนวนยากหน่อย ลายมือไม่สวย..

แอร์ในห้อง เปิดให้ได้ เพราะแอร์มือสองที่ซื้อมาเองพังแล้ว ได้แอร์ใหม่ของหลวงมา แต่ค่าติดตั้ง 3,000 กว่าบาท

“พวกผมจ่ายกันเอง ถือว่า หยวนๆ กันไป”

แต่ถ้าไปตรวจที่เกิดเหตุ ชาวบ้านรอหน่อยนะ หากรถของร้อยเวร นำผู้ต้องหาไปฝากขังที่ศาล รอให้พลขับกลับมาก่อน

บางครั้งเสร็จเที่ยง บางครั้งก็ 16.00 น.

ไม่อยากใช้รถส่วนตัวอีกแล้ว รถเสื่อมสภาพและต้องเติมน้ำมันเอง

“หากเดือนไหน งบน้ำมันหมดก่อนสิ้นเดือน พวกผมก็จะไม่เติมน้ำมันเองกันอีกแล้ว จะพาชาวบ้านที่เป็นผู้ต้องหา เดิน- วิ่งมาราธอน ไปฝากขังที่ศาล”
ญาติพี่น้อง เตรียมน้ำ ขนม ไปดักรอแจกระหว่างทางได้

พวกรถจักรยานยนต์ สายตรวจ ก็เช่นกัน ที่ได้ค่าน้ำมันเดือนละ 200 – 500  ต่อเดือน ถ้าน้ำมันหมด
ไม่ต้องเติมเอง หากได้รับแจ้งเหตุฉุกเฉิน ชาวบ้านอาจจะต้องรอช้าหน่อย
เพราะสายตรวจต้องเดินเท้าเข้าไป

และห้ามผู้บังคับบัญชา สั่งให้รายงานเหตุทางโทรศัพท์ หรือ ถ่ายภาพส่งทางไลน์ เพราะโทรศัพท์ซื้อมาใช้ส่วนตัว มิใช่ซื้อมาใช้ทางราชการ จ่ายค่าเน็ตรายชั่วโมง รายเดือน ก็จ่ายเอง

สัปดาห์หนึ่ง ทำงาน 6 × 8 ชม. = 48 ชั่วโมง ถ้าทำครบ 48 ชั่วโมงแล้ว
“ห้ามเอาเวลาส่วนตัวผมไปใช้ในราชการอีก”
            เช่น ไล่ตามจับคนร้ายอยู่ ไปได้ครึ่งทาง นับเวลาแล้ว ครบ 48 ชั่วโมงแล้ว

   “ผมก็เดินทางกลับบ้าน ค่อยไปจับคนร้ายใหม่ สัปดาห์หน้า”

ปืน เสื้อเกราะจะไม่กู้สหกรณ์จัดซื้อเอง ถ้าไปจับคนร้ายมีปืนจะหมอบอย่างเดียว จับคนร้ายไม่ได้ก็ไม่เป็นไร

ขอให้ปลอดภัยก่อน

กระดาษที่ใช้เขียนสำนวน  ถ้ารัฐไม่จัดหาให้ ก็จะไม่ซื้อเองอีกแล้ว รอให้รัฐจัดหามาให้ก่อน
“ชาวบ้านก็อย่าโทษผมนะว่า ทำสำนวนช้า ผู้บังคับบัญชาก็อย่าลงโทษทางวินัย ผมนะครับ ที่รับคำร้องทุกข์ล่าช้า”

ทิ้งท้ายนายตำรวจหนุ่มบอกว่า ทั้งหมดที่ระบายแค่ขำๆ ….
  ทำจริงไม่ได้หรอกครับ

    ที่เขียนเพราะเบื่อพวกอคติ คอยจับผิดแต่ตำรวจชั้นผู้น้อยขับรถหลวง